نقطه اشتعال روغن (Oil Flash Point) پایینترین دمایی است که در شرایط مشخص آزمایش، بخارات ایجاد شده از سطح روغن در مجاورت منبع اشتعال برای لحظهای شعلهور و سپس خاموش میشوند. این پارامتر یکی از مشخصات مهم برای ارزیابی رفتار روغن در برابر حرارت، میزان فراریت، احتمال آلودگی با سوخت یا حلال و کنترل کیفیت روغن در آزمایشگاهها است. مقدار نقطه اشتعال به نوع روغن، فرمولاسیون، شرایط نمونه و روش آزمون (مانند ASTM D92 یا ASTM D93) وابسته است. بنابراین عدد به دستآمده باید همیشه همراه با استاندارد و شرایط انجام آزمایش تفسیر شود.
اگر برای اندازهگیری نقطه اشتعال روغن به دستگاه و تجهیزات مناسب نیاز دارید و نمیدانید کدام روش آزمون برای نمونه شما مناسب است، میتوانید با کارشناسان ما در نیک ابزار آزمای اروند مشورت کنید.
نقطه اشتعال روغن یا Flash Point روغن چیست؟
نقطه اشتعال روغن پایینترین دمای لازم برای مشتعل شدن بخارات سطح روغن در شرایط آزمایشگاهی مشخص است. در این دما، بخارات ایجاد شده از روغن در تماس با منبع اشتعال برای لحظهای شعلهور میشوند، اما احتراق پایدار شکل نمیگیرد و شعله ادامه پیدا نمیکند.
دقت کنید که در این دما هنوز احتراق پایدار شکل نگرفته است؛ آنچه مشاهده میشود یک Flash کوتاه مدت است که پس از آن شعله ادامه پیدا نمیکند. بنابراین نمیتوان برای تعریف نقطه اشتعال روغن از عبارت «دمای شروع تبخیر روغن» استفاده کرد. روغن پیش از رسیدن به Flash Point نیز تبخیر میشود، اما در نقطه اشتعال مقدار و غلظت بخارات به شرایطی میرسد که در صورت وجود منبع اشتعال، یک فلش کوتاه مدت ایجاد میشود.
نوع روغن، ترکیبات فرار موجود در آن، میزان آلودگی با سوخت یا حلال، شرایط نمونه و روش آزمون از عواملی هستند که دمای این پارامتر را تعیین میکنند. به همین دلیل، نوع آزمایش تأثیر مستقیمی روی تعیین نقطه اشتعال دارد و عدد بهدست آمده باید همراه با روش آزمون تفسیر شود.
برای مثال، ASTM D6450 یکی از روشهای تعیین نقطه اشتعال در مقیاس کوچک است که با حجم نمونه کم و شرایط کنترلشده انجام میشود. بنابراین عدد حاصل از این روش را نباید بدون توجه به روش آزمون با نتیجه به دستآمده از روشهایی مانند ASTM D92 یا ASTM D93 مقایسه کرد.
نقطه اشتعال روغنهای معدنی بسته به نوع روغن پایه، گرید، فرآیند تولید و روش آزمون متفاوت است و عددهای رایج باید فقط به عنوان محدوده تقریبی در نظر گرفته شوند. در روغنهای صنعتی معدنی، بسته به گرید، این مقدار میتواند از حدود ۱۶۵ درجه سانتیگراد برای ISO 22 تا حدود ۲۶۰ درجه سانتیگراد برای ISO 1000 متغیر باشد. این اعداد مقدار ثابت و عمومی برای همه روغنها نیستند و برای تفسیر نتیجه باید نوع روغن، مشخصات سازنده و روش آزمون نیز در نظر گرفته شود.
نقطه اشتعال روغن چه چیزی را نشان میدهد؟
فلش پوینت معیاری مهم برای ارزیابی رفتار روغن در برابر حرارت و تشکیل بخارات قابل اشتعال است که اطلاعات تشخیصی مهمی از نمونه در اختیار کارشناسان QC قرار میدهد. از این اطلاعات میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- فراریت روغن: نقطه اشتعال میتواند اطلاعاتی درباره وجود اجزای سبک و میزان فراریت روغن در اختیار قرار دهد. به طور کلی روغنهایی که ترکیبات فرار بیشتری دارند، نقطه اشتعال پایینتری نشان میدهند.
- وجود سوخت یا حلال: نقطه اشتعال میتواند برای بررسی احتمال آلودگی روغن با سوخت، حلال یا سایر ترکیبات فرار استفاده شود. کاهش غیرمنتظره این شاخص در یک نمونه کارکرده میتواند نشانه ورود موادی مانند بنزین یا گازوییل به روغن باشد.
- تخریب حرارتی: تخریب حرارتی از دیگر عواملی است که با تعیین کردن فلش پوینت میتوان نشانههایی از تغییر وضعیت روغن در اثر دما و شرایط کاری را بررسی کرد. البته برای تأیید تخریب حرارتی، بررسیهای تکمیلی نیز لازم است.
- روغن اشتباه یا مخلوط: اگر نقطه اشتعال خیلی متفاوت از مقدار مورد انتظار باشد، میتواند نشانه استفاده از روغن اشتباه یا مخلوط شدن روغن با محصولی دیگر باشد. این مورد باید با مشخصات فنی محصول و نتایج سایر آزمونها بررسی شود.
- کنترل کیفیت Batch: از مهمترین مواردی که نقطه اشتعال میتواند مشخص کند، یکنواختی کیفیت در بچهای مختلف تولید است. مقایسه نتایج یک Batch با مشخصات محصول و نتایج قبلی میتواند به شناسایی تغییرات غیرعادی در تولید کمک کند.
- رفتار در برابر تشکیل بخارات قابل اشتعال: در صورتی که بخواهند روغن را انبار کنند یا آن را به جای دیگری حمل کنند، نیاز دارند بدانند در چه شرایطی امکان تشکیل بخارات قابل اشتعال وجود دارد. نقطه اشتعال یکی از پارامترهای مهم برای ارزیابی این موضوع است و در کنار سایر مشخصات ایمنی روغن بررسی میشود.
در نظر داشته باشید که نقطه اشتعال به تنهایی کیفیت کلی روغن را تعیین نمیکند. ویسکوزیته، پایداری حرارتی، مقاومت به اکسیداسیون و سایر مشخصات فیزیکی و شیمیایی نیز برای تعیین وضعیت و کیفیت روغن باید در نظر گرفته شوند.
چه عواملی بر نقطه اشتعال روغن تاثیر میگذارند؟
عوامل مختلفی میتوانند روی نقطه اشتعال روغن تأثیر بگذارند. نوع روغن پایه، ترکیبات فرار، افزودنیها، آلودگی، شرایط کاری، روش آزمون و حتی نحوه نمونه گیری و نگهداری نمونه از جمله مواردی هستند که باید هنگام تفسیر نتیجه در نظر گرفته شوند.
۱. ویسکوزیته و وزن مولکولی
روغنهایی با ویسکوزیته بالاتر و برش سنگینتر نقطه اشتعال بالاتری از روغنهای سبکتر دارند. برای نمونه، روغن پایه سبک SN150 نقطه اشتعال پایینتری از SN500 دارد، زیرا ترکیبات سنگینتر فراریت کمتری دارند.
۲. نوع روغن پایه
نوع Base Oil یکی از تعیینکنندههای اصلی نقطه اشتعال روغن است. روغنهای سنتتیک نیز بسته به نوع پایه و فرمولاسیون میتوانند نقطه اشتعال متفاوتی داشته باشند و نمیتوان یک مقدار ثابت را برای همه آنها در نظر گرفت.
۳. آلودگی و اجزای فرار
ورود سوخت، حلال، گازوییل، بنزین، گاز طبیعی یا رقیق کنندهها میتواند مقدار نقطه اشتعال را پایین بیاورد. به همین دلیل کاهش ناگهانی نقطه اشتعال در آزمایش میتواند نشانه ورود یک ماده فرار به روغن باشد و نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد.
۴. افزودنیها
افزودنیها معمولا نسبت به روغن پایه اثر کمتری دارند، اما نوع افزودنی و وجود ترکیبات فرار در فرمولاسیون میتواند مقدار نقطه اشتعال را تغییر دهد. بنابراین فرمولاسیون کامل روغن باید هنگام مقایسه نتایج در نظر گرفته شود.
۵. روش آزمون و دستگاه
Open Cup و Closed Cup یا همان آزمونهای باز و بسته، شرایط متفاوتی دارند که به صورت مستقیم روی میزان بخارات باقی مانده در اطراف سطح روغن و در نتیجه عدد بهدستآمده تاثیر میگذارند. برای همین است که باید عدد بهدست آمده را همراه با روش آزمایش تفسیر کرد تا معنای کاربردی درستی داشته باشد.
۶. شرایط سیستم
شرایط سیستمی مثل باز یا بسته بودن سیستم، دمای کاری و میزان تماس روغن با هوا میتواند روی تشکیل و خروج ترکیبات فرار تاثیر بگذارد. به همین دلیل شرایط واقعی کارکرد روغن نیز در تفسیر نتیجه اهمیت دارد.
۷. تخریب حرارتی
تخریب حرارتی به تغییرات شیمیایی روغن در اثر قرار گرفتن طولانی مدت در دماهای بالا گفته میشود. این پدیده در سیستمهایی که روغن تحت حرارت زیاد یا نقاط داغ موضعی قرار میگیرد میتواند ترکیبات روغن را تغییر دهد و در نتیجه روی نقطه اشتعال اثر بگذارد.
۸. آب و آلودگیهای خاص
وجود آب و آلودگیهای دیگر مثل گلیکول، گرد و غبار و ذرات ناشی از کارکرد سیستم میتواند شرایط آزمون و رفتار نمونه را تغییر دهد. به همین دلیل، وجود آلودگی باید در کنار نتیجه Flash Point بررسی شود و نباید هر تغییر در عدد را فقط به فراریت روغن نسبت داد.
۹. روغن اشتباه یا مخلوط
استفاده از روغن اشتباه یا مخلوط شدن دو روغن با فرمولاسیون متفاوت میتواند باعث تغییر نقطه اشتعال شود. اگر نتیجه آزمون با مشخصات فنی محصول یا نتایج قبلی اختلاف محسوسی داشته باشد، بررسی نوع روغن و احتمال اختلاط اهمیت دارد.
۱۰. نمونهگیری و نگهداری
در صورتی که نمونه گیری بهدرستی انجام نشود، نتیجه آزمون میتواند وضعیت واقعی روغن را نشان ندهد. باز ماندن ظرف، تبخیر ترکیبات سبک، نمونهگیری از محل نامناسب یا نگهداری نادرست نمونه میتواند مقدار Flash Point را تغییر دهد.
نقطه اشتعال روغن موتور چیست؟
نقطه اشتعال روغن موتور به پایینترین دمایی گفته میشود که بخارات این روغن در مجاورت با منبع اشتعال و در شرایط آزمایشی مشخص، برای لحظهای شعلهور میشوند. این مقدار به نوع روغن پایه، گرید، افزودنیها و فرمولاسیون محصول وابسته است.
در برخی منابع برای بعضی روغنهای معدنی حدود ۲۲۵ درجه سانتیگراد ذکر میشود؛ اما این عدد را نباید به تمام روغنهای موتور تعمیم داد. پایه روغن، گرید، افزودنیها و فرمولاسیون محصول روی مقدار نهایی اثر دارند و برای یک روغن مشخص باید به دیتاشیت همان محصول مراجعه کرد.
برای مثال، دو روغن موتور 10 W40 میتوانند نقطههای اشتعال متفاوتی داشته باشند. گرید SAE عمدتا بیانگر ویژگی ویسکوزیته روغن در شرایط تعریف شده است و بهتنهایی نقطه اشتعال را تعیین نمیکند.
این آزمون برای بررسی سریع رقیق شدگی سوخت مفید است، اما برای تعیین دقیق مقدار سوخت، روشهایی مانند کروماتوگرافی گازی برای بنزین و گازوییل و FTIR میتوانند اطلاعات دقیقتری فراهم کنند.
وقتی Flash Point روغن موتور پایینتر از انتظار است چه چیزهایی را بررسی کنیم؟
اگر Flash Point روغن موتور پایینتر از مقدار مورد انتظار باشد، قبل از نتیجه گیری درباره وضعیت روغن باید چند مورد را بررسی کرد:
- نمونهگیری صحیح انجام شده است؟
- ظرف نمونه درپوش مناسب داشته و باز نمانده است؟
- Method با نتیجه قبلی یکسان بوده است؟
- احتمال آلودگی با بنزین، گازوییل یا حلال وجود دارد؟
- نمونه روغن نو بوده یا کارکرده؟
- Specification همان گرید و محصول بررسی شده است؟
- نشانهای از ترک خوردگی حرارتی یا نقطه داغ وجود دارد؟
در صورت مشاهده اختلاف غیرعادی در نتیجه، بررسی Method، وضعیت کالیبراسیون و نحوه نمونه گیری باید همزمان با بررسی خود روغن انجام شود.
نقطه اشتعال روغن هیدرولیک
نقطه اشتعال روغن هیدرولیک نیز به فرمولاسیون، نوع روغن پایه، گرید ویسکوزیته و افزودنیهای محصول وابسته است و عدد ثابتی برای همه روغنهای هیدرولیک وجود ندارد. این شاخص برای ارزیابی رفتار روغن در برابر حرارت و تشکیل بخارات قابل اشتعال بررسی میشود و در برخی روغنهای هیدرولیک میتواند در محدوده حدود ۲۰۰ تا ۲۶۰ درجه سانتیگراد قرار داشته باشد.
با این حال این محدوده یک مقدار عمومی برای تمام روغنهای هیدرولیک نیست و مقدار دقیق باید بر اساس دیتاشیت محصول و استاندارد آزمون مشخص شود.
نقطه اشتعال روغن چگونه اندازهگیری میشود؟
روشهای مختلفی برای اندازهگیری نقطه اشتعال روغن وجود دارد که متداولترین آنها را در فهرست زیر مرور کردهایم.
- ASTM D92 / ISO 2592 – Cleveland Open Cup (COC) : برای بسیاری از روغنهای روانکار، روغنهای سنگین، موم، قیر، رزین و برخی فرآوردههای نفتی استفاده میشود و قابلیت تعیین Flash Point و Fire Point را دارد.
- ASTM D93 / ISO 2719 – Pensky-Martens Closed Cup (PMCC) : روش مهم Closed Cup برای سوختها، روانکارها و موادی است که وجود ترکیبات فرار در آنها اهمیت دارد.
- ASTM D56 – Tag Closed Cup : برای مایعات کم ویسکوزیته و فرار مانند برخی الکلها، حلالها، عطرها و پاککنندههای سبک کاربرد دارد.
- ASTM D3828 – Setaflash Small Scale : روش Closed Cup با حجم نمونه کوچک است. در روش A برای آزمون سریع قبول یا رد و در روش B برای تعیین نقطه اشتعال استفاده میشود. حجم نمونه حدود ۲ تا ۴ میلیلیتر است و زمان آزمون حدود ۱ تا ۲ دقیقه ذکر میشود.
- ASTM D6450 : در این روش ظرف حدود ۴ میلیلیتری حاوی ۱ میلیلیتر روغن استفاده میشود، نمونه بهصورت مرحلهای گرم میشود و منبع اشتعال قوس الکتریکی است. در صورت مشاهده نشدن Flash ، ۱٫۵ میلیلیتر هوای تازه به ظرف پمپ میشود. برای روغنهایی با Flash Point بالاتر از ۶۵ درجه سانتیگراد، تکرارپذیری و تجدیدپذیری آن در مقایسه با D93 میتواند بهتر باشد.
انتخاب روش مناسب به نوع روغن، میزان فراریت نمونه، محدوده مورد انتظار نقطه اشتعال و استاندارد موردنیاز بستگی دارد.
اگر اجرای آزمون نقطه اشتعال بخشی از کنترل کیفیت روزانه آزمایشگاه شما است، انتخاب دستگاه باید بر اساس استاندارد مورد نیاز، نوع نمونه و نحوه استفاده واقعی انجام شود. شرکت نیک ابزار آزمای اروند در زمینه طراحی و ساخت تجهیزات آزمایشگاهی و راهاندازی آزمایشگاههای کنترل کیفیت فعالیت میکند و میتواند با بررسی نوع روغن و Method موردنیاز، در انتخاب دستگاه مناسب تست نقطه اشتعال به شما مشاوره دهد. مشخصات دستگاه نقطه اشتعال بسته (فلش پوینت) هم از این صفحه قابل مشاهده است.
تفاوت تست نقطه اشتعال باز و بسته روغن
مهمترین تفاوت Open Cup و Closed Cup در نحوه نگهداری بخارات بالای سطح نمونه است. در کاپ باز، بخارات بیشتری میتوانند وارد محیط شوند. اما در کاپ بسته، بخارات بیشتر در محفظه باقی میمانند. برای درک بهتر، در جدول زیر تفاوتهای این دو روش را مرور کردهایم.
| ویژگی | روش باز (Open Cup) | روش بسته (Closed Cup) |
|---|---|---|
| ظرف | روباز و در تماس با اتمسفر | محفظه بسته |
| بخارات | بخشی از بخارات به محیط پراکنده میشوند | بخارات بیشتر در فضای محفظه باقی میمانند |
| نتیجه | معمولاً بالاتر | معمولاً پایینتر و محافظهکارانهتر |
| استانداردها | ASTM D92 / ISO 2592 | ASTM D93 / ISO 2719، D56، D3828، D6450 |
| کاربرد | روغنهای سنگین، موم، قیر، رزین و مواردی که Fire Point نیز لازم است | سوختها، حلالها، مواد فرار و بررسی رقیقشدگی سوخت |
| حساسیت به سوخت | کمتر | بیشتر |
| حجم و زمان | بیشتر | در روشهای کوچک، بسیار کمتر |
| شرایط شبیهسازیشده | سیستم باز | سیستم بسته صنعتی |
| محدودیت | پراکندگی بخار و حساسیت کمتر | حساسیت به کنترل دقیق دما و اثر آب و فشار |
پس هنگام مقایسه دو دیتاشیت یا دو گزارش آزمایشگاهی، ابتدا بررسی کنید که هر دو نتیجه با یک روش، شرایط و معیار مشابه به دست آمدهاند. اگر به اطلاعات بیشتری در زمینه تفاوت نقطه اشتعال باز و نقطه اشتعال بسته دارید، مقاله آن را مطالعه کنید.
ASTM D92 چه زمانی برای روغن استفاده میشود؟
ASTM D92 – Cleveland Open Cup برای تعیین Flash Point و Fire Point بسیاری از فرآوردههای نفتی با نقطه اشتعال بالا طراحی شده است. نسخه فعال فعلی این روش ASTM D92-24 است که در ۶ نوامبر ۲۰۲۴ بهروزرسانی شده است.
برای تعیین نقطه اشتعال روغنهای روانکار، روغنهای سنگین، موم، قیر، رزین و برخی فرآوردههای نفتی میتوان از این روش استفاده کرد. از مهمترین مزیتهای این روش این است که در کنار نقطه اشتعال، امکان تعیین Fire Point یا نقطه آتشگیری را هم فراهم میکند.
با این حال، D92 را نباید برای تمام روغنها بهصورت خودکار انتخاب کرد. در نمونههایی که ترکیبات فرار اهمیت بیشتری دارند یا هدف اصلی تشخیص رقیقشدگی سوخت است، Closed Cup مانند ASTM D93 میتواند انتخاب مناسبتری باشد.
هنگام انتخاب دستگاه تست نقطه اشتعال روغن به چه مواردی توجه کنیم؟
انتخاب دستگاه باید ابتدا بر اساس روش موردنیاز آزمایشگاه انجام شود. دستگاه باید با استاندارد موردنظر، مانند ASTM D92 ، ASTM D93 ، ASTM D56 ، ASTM D3828 یا ASTM D6450 سازگار باشد. بنابراین، طبق این استانداردها، مواردی که باید هنگام انتخاب دستگاه بررسی کنید را در فهرست زیر مرور کردهایم.
- تطابق با استاندارد و Method موردنیاز
- نوع کاپ؛ باز یا بسته
- محدوده دمایی متناسب با نمونه
- کنترل و پایداری دما
- نرخ گرمایش و کنترل شرایط آزمون
- سیستم همزدن و نوع منبع اشتعال متناسب با Method
- تکرارپذیری و تجدیدپذیری نتایج
- امکان کالیبراسیون و استفاده از مواد مرجع
- حجم نمونه موردنیاز
- سطح خودکارسازی و سرعت موردنیاز آزمایشگاه
- قابلیت اندازهگیری Fire Point در صورت نیاز
- مدیریت اثر آب و آلودگیهای نمونه
- ایمنی دستگاه و کاهش خطر ناشی از شعله باز در صورت امکان
- کیفیت طراحی، ساخت و قطعات کنترلی
- آموزش، پشتیبانی فنی و خدمات پس از فروش
مدلهای دستگاه تست نقطه اشتعال روغن؛ کاربرد و مخاطب مناسب
برای این که بتوانید بهترین دستگاه را با توجه به نوع نمونه، Method موردنیاز و شرایط آزمایشگاه انتخاب کنید، مدلها و کاربرد هرکدام را در جدول زیر مرور کردهایم.
| مدل / دسته دستگاه | کاربرد | مناسب چه کسی؟ |
|---|---|---|
| NXA مدل ATV-21 | آزمون نقطه اشتعال با روش Closed Cup مطابق ASTM D93 | آزمایشگاههایی که اجرای ASTM D93 برای نمونههای آنها موردنیاز است |
| دستگاه نقطه اشتعال باز مطابق ASTM D92 | تعیین Flash Point و در صورت پشتیبانی دستگاه، Fire Point در روش Cleveland Open Cup | آزمایشگاههای کنترل کیفیت روغنهای روانکار و فرآوردههای نفتی با نیاز به Open Cup |
| دستگاه نقطه اشتعال بسته | اندازهگیری Flash Point در شرایط Closed Cup متناسب با روش انتخابشده | آزمایشگاههایی که با سوختها، مواد فرار یا نمونههایی با نیاز به نگهداری بخارات در محفظه سروکار دارند |
جمعبندی
نقطه اشتعال روغن به پایینترین دمایی گفته میشود که در شرایط مشخص آزمون، بخارات روغن در مجاورت منبع اشتعال برای لحظهای شعلهور میشوند. این شعله پایدار نیست و پس از ایجاد Flash ادامه پیدا نمیکند. کاربرد این پارامتر در بررسی فراریت، آلودگی با سوخت یا حلال، کنترل کیفیت Batch و شناسایی برخی تغییرات روغن است. از این نظر، نقطه اشتعال میتواند در کنترل کیفیت و ارزیابی شرایط ایمنی روغن در زمان انبارش و حملونقل مورد استفاده قرار بگیرد.
مهمترین نکته هنگام تفسیر نتیجه این است که نمیتوانید عدد نقطه اشتعال را بدون ذکر کردن روش آزمون بهدرستی تفسیر کنید. تفاوت Open Cup و Closed Cup، طراحی دستگاه، کالیبراسیون، نرخ گرمایش، شرایط آزمون و حتی نمونه گیری میتوانند نتیجه را تغییر دهند. به همین دلیل، عدد بهدستآمده باید همیشه در کنار Method و مشخصات همان روغن بررسی شود.
اگر برای آزمایشگاه خود به دستگاه تست نقطه اشتعال نیاز دارید و در انتخاب Method یا مدل مناسب مطمئن نیستید، میتوانید مشخصات نمونه و نیاز آزمایشگاه خود را با کارشناسان نیک ابزار آزما در میان بگذارید تا برای انتخاب و تهیه تجهیزات مناسب شما را راهنمایی کنند.
سؤالات متداول ( FAQ )
1. نقطه اشتعال روغن چیست؟
نقطه اشتعال کمترین دمایی است که بخارات روغن در شرایط مشخص آزمون و در مجاورت منبع اشتعال برای لحظهای مشتعل میشوند.
2. فلش پوینت روغن چه چیزی را نشان میدهد؟
Flash Point میتواند اطلاعاتی درباره فراریت روغن و احتمال وجود ترکیبات سبک، سوخت، حلال، روغن اشتباه یا برخی محصولات تخریب حرارتی ارائه کند.
3. آیا هرچه نقطه اشتعال روغن بیشتر باشد بهتر است؟
خیر. Flash Point بهتنهایی معیار کیفیت کلی روغن نیست و باید در کنار Specification، ویسکوزیته، پایداری حرارتی، مقاومت به اکسیداسیون و سایر مشخصات بررسی شود.
4. نقطه اشتعال روغن موتور چیست؟
دمایی است که بخارات روغن موتور در شرایط آزمایش و در مجاورت منبع اشتعال برای لحظهای مشتعل میشوند؛ مقدار آن به روغن پایه، گرید و فرمولاسیون محصول وابسته است.
5. چرا نقطه اشتعال روغن موتور کاهش پیدا میکند؟
رقیقشدگی با سوخت، آلودگی با حلال، روغن اشتباه، ترک خوردگی حرارتی، خطای نمونهگیری و برخی شرایط دیگر میتوانند باعث کاهش Flash Point شوند.
6. نقطه اشتعال روغن هیدرولیک چقدر است؟
نقطه اشتعال روغن هیدرولیک به نوع روغن پایه، فرمولاسیون، گرید ویسکوزیته و استاندارد آزمون وابسته است و در بسیاری از روغنهای هیدرولیک معدنی میتواند در محدوده تقریبی ۲۰۰ تا ۲۶۰ درجه سانتیگراد قرار داشته باشد.
دیدگاهتان را بنویسید